“5 dakika daha…” (5 kez) sonra panik koşu

Alarmı kapatıp yatakta “bugün verimli olacağım” manifesti.

Kalkarım, yüzü yıkarım, masaya otururum. Sessizce.

Alarm çalmadan 10 dk önce uyanmışım bile. Program bende.

“Saymıyorum… çünkü 0’la moral bozuluyor.”

“Bazen 8, bazen 0… ben değişkenim.”

“Net bir planım var: şu kadar soru, şu kadar konu.”

“Ben saat değil, verim konuşurum. Tablom bile var.”

3 dk “bakayım” → 47 dk reels. Klasik.

Sessize alırım ama “bildirim ışığı” beni hipnotize eder.

Uzakta durur. Molada kontrollü bakarım.

Telefon başka odada. Benimle oyun oynayamaz.

“Bu deneme zaten zordu” deyip 2 gün küserim.

Moral bozulur ama ertesi gün “başlarız ya” moduna geçerim.

Analiz yaparım: yanlışların kökünü bulurum.

Yanlışları sınıflandırırım: konu eksiği, dikkat, işlem… sonra plan update.

“Ben başlayınca çok hızlıyım.” (Başlamadım)

“Bir şeyler yapıyorum ya.” (O “bir şeyler” karışık)

“Eksiklerimi biliyorum, sırayla kapatıyorum.”

“Hedef net, rutin net. Şu hafta şu nete çıkıyorum.”